insan ömrünü neye vermeli bilmiyorum, zengin olmak için mi yaşamalı? güçlü olmaya mı çalışmalı? bugün için mi, dün için mi, yarın için mi yaşamalı?

bugün, yarın dün olur, dün ise zaten geçmiştir. gelecekte olacağımız bile kesin değil. hal böyleyken insan ömrünü neye vermeli? herşeyin değeri böylesine çabuk biterken neye değer vermeli?
sanırım bu ölümsüz birşey olmalı veya en azından senin yaşamın boyunca seninle olacak birşey olmalı. o nedir, sevgi midir? sevmek midir sevilmek midir? emin değilim ama insan ne isterse hayattan onu alabilir.. istemek ve gayret etmek gerekli. ve vazgeçmek zamanı gelince

sen mutluluğu beklerken, mutlulukta seni bekler.

yataklarını çimlere yeğleyenlere şaşarım.
hanginizin yatağında rüzgar eser,
hanginizin yatağı böyle kokar.
kaçınızınkinden gökyüzü izlenir,
kaçınızınkinde çiçekler açar
sizin yatağınızda kuşlar öter mi?

peki o dört duvarı nasıl açıklıyorsunuz?

dünyayı sadece bildiklerin ile anlamlandırmak dünyanın en akıllı işidir, zaten kıskandığımız cahil insanların yaptığıda aslında böyle bişey. cahil dediğimiz insanlar aslında etrafta neler döndüğünden habersiz insanlar değiller, etrafta sadece b i l d i k l e r i n i n döndüğünü düşünen insanlardır, onlarda yeni şeyler öğrenir ve bildiklerinin arasına katarlar ve biraz daha geniş bir d ü n y a y a sahip olurlar ama sadece bildikleri ile s ı n ı r l ı bir dünya olur bu.

bildiklerin ise sabit şeyler değildir, aslında sürekli çoğalır ama yalnızca ihtiyaç duyduğun alanlarda çoğalır böylece sadece ihtiyaç duyduğun şeyleri bilirsin ve sonrası seni ilgilendirmez sonrasını düşünmezsin.

bildiklerin ile sınırlı olan bir dünya senin için ideal olan dünyadır bu her insan için geçerlidir, çünkü her insanın gereksinimleri kendine özeldir. ve bildikleri kendi ihtiyaçları ile geliştiğinden kendine özel bir dünyası oluverir.

kendine özel dünyası olmak demek kendi dünyan olmak demek, kendi dünyan olması demek ihtiyaçların en aza indirgenmiş demek, dünya s e n i n demek.

hayat bayram demek.