ne oluyor lan? yalnızlık neler yaptırıyor insana. yalnız kalmak ne garip şey lan*. bakıyorum da artık herşey tersine dönmüş. insanlar la olmamak değil olmak garip geliyor. sanki onların zamanını çalıyormuşum gibi. birde alışkanlık yapıyor “hadi siz gidin işinizi halledin ben vaktinizi almayayım.” diyeceğim neredeyse istediğim birileri ise samimi oluyor benimle, çokça vakit geçirmeye başlıyoruz beraber, [...]
bugün içinde nesli tükenen canlıları saygıyla anıyorum, yeni türeyen canlıları sevgiyle selamlıyorum.
acıma, yetersizlere, zayıflara, kusurlulara acıma. geri kalmak belki de bu yüzden: hep arkadakilere el vermek yüzünden. neden hep zayıflara iyi denir? neden hiç birşey yapmamak tercih edilir de, yapmaya yönlendirilmez? –yanlış birşey yapabilme ihtimali yüzünden. “dilencileri yok etmek gerek, çünkü insan onlara verince de pişman oluyor vermeyince de.”(nietzsche) ama acıtma da, acıtmamak gerektiğini söylemek gereksiz [...]
sonsuz mu dertlerim, sayısız mı? saymak ta ayrı bir dertse. * ağlasan yeşertebilir misin babanı mezarında? cansuyu olur mu gözyaşın, can yokken bedende? (sende can olsada) * Baba~~ mezarında yeşeremezsin ama yeşeren bir çiçekle bakabilirsin bana, _bakılabilirsin. biliyorum söyleyeceklerin vardı; yaşamı anlatacaktın, hayatı öğretecektin. _sen söyleyemesende ben anladım: yeterince söyleyememek yaşam, yettirememek. _daha güzel anlatamazdın. [...]
birer yuvarlanan taşlarız hepimiz, bir taş nerelerden yuvarlandığına ne kadar karar verebiliyorsa biz de hayatımıza o kadar yön veriyoruz. sadece yolun ve bizim şeklimize bağlı nereye yuvarlanacağımız, sadece karar verdiğimizi düşünüyoruz. taş kafalıyım. bizim hayatımız’a etki eden etmenlerin sayısı bir hayli fazla olduğundan biz aslında karar verdiğimizi sanıyoruz, aslında biz de genetik yapımız, aile eğitimimiz, [...]